Appelmoes

Dit jaar (2011) is o.a. het boek van Klaas Verplancke bekroond met een Boekenwelp. In het juryrapport staat:


De eerste Boekenwelp is voor een dubbeltalent. Iemand die al vaak geroemd is voor zijn illustraties, maar die wij vandaag willen bekronen omdat hij ook als verteller een eigen, veelzijdige stem heeft ontwikkeld. Deze auteur zet humor en fantasie in voor een suggestief en ontroerend verhaal met psychologische diepgang en een warme ontknoping. Laat u niet misleiden door de zoete titel van dit boek, want het is bitter én zoet tegelijkertijd. Wij vinden dit alvast heerlijk voedsel voor de geest, en we konden ook de mooie taal absoluut smaken. De eerste Boekenwelp van 2011 gaat naar Klaas Verplancke voor Appelmoes. (De Eenhoorn)


Het prentenboek gaat over een jongetje dat vertelt over zijn vader.


Mijn papa heeft gladde wangen
en een appel in zijn keel.
Hij zingt als een mama wanneer hij
onder de douche staat.


Meestal is het een leuke en lieve papa die pijn in zijn knie wegblaast en heel sterk spieren heeft. Een papa  met handen die ruiken naar appelmoes. Het jongetje wilde dan dat zijn vader wel duizend handen had!  Maar op een dag is papa boos en is het een papa die met zijn handen bliksems tekent, een donderpapa... Het jongetje gaat een andere papa zoeken in het bos van Anders-en-Beter. Hij is heel boos, zijn papa is stom! Maar in het bos zijn geen papa's en de bomen zingen liedjes die klinken als donder.
Het jongetje gaat toch liever weer naar huis... Een donderpapa duurt niet lang.


Soms is het onbegrijpelijk dat in een paar bladzijden een heel bijzonder verhaal verteld kan worden. In 28 zinnen stáát het verhaal! Dat komt ook door de bijzonder paginagrote prenten die een prachtig geheel vormen met dat verhaal. Je ziet eerst een gezellige vrolijke papa weergegeven in een lichtgekleurde omgeving, papa is dan mooi gladgeschoren... Maar dan wordt papa kwaad en zie je hem veranderen in een aapachtige harige man met lange armen en donkere kleren.
Het bos van Anders-en-Beter bestaat uit bomen met allemaal schreeuwende monden... de boze woorden van papa denderen nog flink na... het is er ook erg donker. Maar waar de bomen stil zijn ruikt het naar appelmoes, de geur van papa's handen! De takken hebben daar ook de vorm van armen met handen en in een boom hangt het huis van papa... waar licht uit straalt.
Grappig is dat papa als hij de deur opendoet nog dat aapachtige harige uiterlijk heeft, terwijl hij heel liefdevol met zijn zoontje omgaat. Hij kookt appelmoes voor hem. Het jongetje blijft nog een tijdje boos maar de omgeving is licht, langzamerhand zakt de boosheid van het jongetje en zie je ook weer die lieve, zachte, sterke, niet harige papa verschijnen... met handen die ruiken naar appelmoes...
Geweldig! Heel knap gedaan!


Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789058386397 Harcover 32 pagina's | Uitgeverij De Eenhoorn | oktober 2010
Afmeting 197x10x307 mm Leeftijd 4-6 jaar

© Dettie, 19 juni 2011

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Jannemaan en Langejan


Drie verhalen over Jannemaan, de maan, en zijn vriend de reus, Langejan.


In het eerste verhaal - De nacht van veel niets - voelt Jannemaan zich maar alleen daar boven aan die hemel, 'in de pokezwarte nacht', en hij probeert beneden vrienden te vinden. Maar niet iedereen is blij met hem, de hond blaft hem af, de vogel is bang dat hij de vogelkindertjes wakker maakt... gelukkig is daar Lange Jan.
Een verhaal over angsten en hoe er mee om te gaan.
Het tweede verhaal heeft eenzelfde thema: In 'Paarse poefties en rotte reutels' gaat Jannemaan mee met Langejan op Boze Dromen-jacht.
In het derde verhaal - 'Een wolkje Zee' - is de zee de hoofdpersoon: ze probeert boven bij Jannemaan te komen. Met de hulp van Langejan lukt dit bijna, tot er wolken opsteken.


De verhaaltjes zijn makkelijk, begrijpelijk voor kinderen, maar er zitten ook lagen in waardoor het voor de volwassen voorlezer heel goed te pruimen is. De taal is mooi, Verplancke speelt met woorden en zinnen, en er zijn prachtige, deels Vlaamsgetinte, vondsten.


Dan -en dat is altijd prettig als je een kind voorleest- zijn er de mooie tekeningen en kleuren, ook van Klaas Verplancke.
Mooi voorleesboek.


ISBN  9058381307 34 pagina's De Eenhoorn, cop. 2002 (voorlezen vanaf vijf jaar)

© Marjo, januari 2008

Reageren? Klik hier!

Reus


Een modern sprookje over een reus.


"Het is wat en nog wat meer als je zo groot bent als Reus. Zijn hoed is het dak De wolken zijn de zolder, en in de kelder liggen zijn tenen en daartussen de halve wereld."


Het gaat niet goed met Reus, hij verliest zijn hoed, en dat is zijn dak..Er zijn genoeg mensen die hulp bieden, maar een paraplu is voor hem maar een vingerhoed, en de vis van de Eskimo is niet meer dan een erwtje.. Dan roept Windekind hem en hij volgt haar. Als hij haar vindt ligt ze te lezen, want zegt ze: in een boek vind je alles wat je zoekt.
"in een boek is plaats genoeg, zelfs voor een reus"


Het is een groot prentenboek met tekst. De tekeningen vullen hele pagina's, en zijn overigens ook van Klaas Verplancke. De tekeningen bevallen me wel, mooie kleuren, aparte figuren, maar het verhaaltje doet minder. Nu is dat ook niet voor mij bedoeld, maar ik zou het wel moeten voorlezen. En dan zou ik dit boek niet kiezen.
Het gaat over herkenbare figuren en dingen zoals wind en regen, maar het verhaal op zich is te vreemd. Je kan je er niets bij voorstellen, en dat leest niet lekker (voor).


Hardcover | Uitgeverij De Eenhoorn ISBN10: 905838280X | ISBN13: 9789058382801 Verschenen in: 2005 Leeftijd: 4-6 jaar

© Marjo, januari 2008

Reageren? Klik hier!